روزگارها درگذرند...خواب ها در سفرند

زندگی زیباست و زیباییش،  مال تمام آدم هاست؛دفتر دل هر کدام از ما انسان ها، خود رمانی پرماجراست؛ صحنه آرامشی کزین جهان پر هیاهو، خوب هویداست.

قصه عشق عجب ماجرایی دارد...سخن از دل عجب ماجرایی دارد...و سکوت اندر عشق چه بسا شیرین است که ز اندام عسل شیرین تر...

خنده و صحبت و آن راز و نیاز... به تمنای جنون افتد و باز

و به آن رعشه زیبای جنون     ... که خودش آخر دنیای پراز حسرت ساز

...........نه...نه...نه و  به هر حال زمان منتظر است و تمنای نیازش ماندست که چه خوش منتظر است...دل هر آدم این دور و بر است...

گویند عجب خوب سکوتی دارد و نتواند که بیابد عشقت...به چه زیباست این عشق...به، چه پر تابست عشق...

دل به دریا زدنم آسانست...دل به صحرا زدنم آسانست...وه چه زمان آسانست؟ آنگاه که دل را نبرد با یادش...

زندگی زیباست...زندگی ترنم دایم و پا برجاست... و بگویم تنها:

" زندگی زیبا باش و به هر جا هستی، دل رعنایی خود را اندکی راقب باش و ببین دوست کجا باشد و دلدار کجاست..."