زدم فریاد
خدایا
این چه رسمیست
رفیقان را جدا کردن هنر نیست
رفیقان قلب انسانند
خدایا
بدون قلب چگونه می توان زیست؟
این شعر کاندیدای شعر برگزیده کودکان شده و استدلال عجیب یک پسر سیاه پوست است .
وقتی به دنیا میام ، سیاهم
وقتی بزرگ میشم ، سیاهم
وقتی میرم زیر آفتاب ، سیاهم
وقتی میترسم ، سیاهم
وقتی مریض میشم ، سیاهم
وقتی میمیرم ، هنوزم سیاهم
و تو ، آدم سفید
وقتی به دنیا میای ، صورتی ای
وقتی بزرگ میشی،سفیدی
وقتی میری زیر آفتاب، قرمزی
وقتی سردت میشه ، آبی ای
وقتی میترسی،زردی
وقتی مریض میشی، سبزی
وقتی میمیری،خاکستر ای
و تو به من
میگی رنگین پوست ؟!!؟؟؟!؟؟!؟
عشق فراموش كردن نيست،بخشيدن است،درك كردن است،ديدن نيست،احساس كردن است،جا زدن و كنار كشيدن نيست،صبر كردن و ادامه دادن است حتي تنها.
همیشه آغاز راه دشوار است ، عقاب در آغاز پر کشیدن ، پر میریزد ولی در اوج حتی از بال زدن هم بی نیاز است.
زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست، هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود، صحنه پیوسته یه جاست، خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد.
من محمد رسول دانشجوی مهندسی مکانیک هستم.